Πέρα από την Αναβλητικότητα: Πώς η Οργάνωση Γίνεται Σύμμαχος στην Προσωπική Ανάπτυξη

Για κάποιους, η οργάνωση είναι λύτρωση για άλλους, πίεση.
Υπάρχουν άνθρωποι που τη βλέπουν σαν εργαλείο προόδου, και άλλοι που τη βιώνουν ως βάρος ή ως κάτι που “ποτέ δεν θα καταφέρουν”.
Όμως, πίσω από αυτές τις διαφορετικές εμπειρίες, κρύβεται κάτι κοινό, η ανάγκη να βρούμε ισορροπία.

Η οργάνωση δεν είναι απλώς μια λίστα υποχρεώσεων είναι ένας καθρέφτης του πώς σχετιζόμαστε με τον εαυτό μας, με τον χρόνο μας και με τη ζωή.

Ο καθένας μας έχει τη δική του σχέση με την οργάνωση

Άλλος τη βιώνει σαν «σωτηρία», άλλος σαν «φυλακή», κι άλλος σαν κάτι που τον ξεπερνά.
Και το πρώτο βήμα δεν είναι να αλλάξουμε αυτή τη στάση αλλά να τη δεχτούμε.
Να πούμε: «Ναι, έτσι νιώθω. Και είναι εντάξει.»

Η αποδοχή ανοίγει τον δρόμο για να δούμε τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τις δυσκολίες μας με την οργάνωση:

• αναβλητικότητα,
• φόβος αποτυχίας,
• ενοχή,
• ή ανάγκη για έλεγχο.

Όλα αυτά είναι ανθρώπινα. Και μόνο όταν τα αναγνωρίσουμε, μπορούμε να τα μετατρέψουμε σε κατανόηση και δράση.

 Όταν η οργάνωση γίνεται βάρος

Η οργάνωση, όταν συνδέεται με “πρέπει”, μπορεί να μετατραπεί σε πηγή άγχους.

• «Αν δεν τηρήσω το πρόγραμμα, απέτυχα.»
• «Δεν είμαι αρκετά πειθαρχημένος.»
• «Η οργάνωση με περιορίζει, με πνίγει.»

Πίσω από αυτές τις σκέψεις, όμως, δεν υπάρχει αδυναμία υπάρχει πίεση, τελειοθηρία και συχνά φόβος να αποτύχουμε.
Αυτό το βλέπουμε και στην υπερ-οργάνωση, το να θέλω να ελέγχω τα πάντα, ώστε να μην έρθω σε επαφή με το άγνωστο ή το συναίσθημα.

 Και όταν η οργάνωση γίνεται σύμμαχος

Η οργάνωση μπορεί να είναι εργαλείο ελευθερίας.
Όταν τη δούμε με ευελιξία και επίγνωση, γίνεται τρόπος να μειώσουμε το χάος, να διαχειριστούμε καλύτερα το άγχος και να ανοίξουμε χώρο για τη ζωή.

Μας βοηθά:

• να νιώθουμε πιο ήρεμοι,
• να έχουμε χρόνο για τα σημαντικά,
• να κάνουμε μικρά βήματα που οδηγούν σε μεγάλα αποτελέσματα,
• να χτίζουμε αυτοπεποίθηση μέσα από τη συνέπεια,
• να καλλιεργούμε εμπιστοσύνη στις σχέσεις μας.

Όπως λέει και ο Rogers, όταν ο άνθρωπος κάνει μικρά, συνειδητά βήματα προς την κατεύθυνση των αξιών του, ενεργοποιεί την τάση πραγμάτωσης τη φυσική ροπή προς εξέλιξη και ολοκλήρωση.

 Η οργάνωση ως γέφυρα

Η οργάνωση είναι η γέφυρα που μας πάει από την πρόθεση στην πράξη:

• Από το «θέλω να αλλάξω δουλειά» → στο «στέλνω ένα email σήμερα».
• Από το «θέλω να φροντίσω τον εαυτό μου» → στο «κάνω μια 20λεπτη βόλτα το απόγευμα».
• Από το «θέλω να έχω χρόνο για τα παιδιά μου» → στο «κρατάω κάθε απόγευμα 15 λεπτά αποκλειστικά μαζί τους».

Η γέφυρα αυτή δεν χρειάζεται να είναι τέλεια. Αρκεί να είναι σταθερή.
Γιατί η συνέπεια, όχι η τελειότητα, είναι αυτή που φέρνει την αλλαγή.

 Από την αναβλητικότητα στην πράξη

Η αναβλητικότητα δεν είναι εχθρός είναι μήνυμα.
Συχνά, πίσω της υπάρχει φόβος, ανασφάλεια ή εξάντληση.
Όταν την ακούσουμε χωρίς κριτική, μπορούμε να τη μετατρέψουμε σε κατανόηση και πραγματική κινητοποίηση.

Αντί να πούμε «πρέπει να αλλάξω», μπορούμε να ρωτήσουμε:

• Τι χρειάζομαι για να ξεκινήσω;
• Τι με δυσκολεύει;
• Ποιο μικρό βήμα μπορώ να κάνω σήμερα;

Η αλλαγή δεν έρχεται από μεγάλα άλματα· έρχεται από σταθερά μικρά βήματα.

 Η οργάνωση στις σχέσεις και στην καθημερινή ζωή

Όταν οργανώνουμε τον χρόνο μας,

• μπορούμε να είμαστε πραγματικά παρόντες στους ανθρώπους μας,
• μειώνονται οι συγκρούσεις και οι παρεξηγήσεις,
• καλλιεργείται η εμπιστοσύνη, οι άλλοι ξέρουν ότι μπορούν να βασιστούν σε εμάς.

Η οργάνωση δεν είναι μόνο προσωπική υπόθεση. Είναι και πράξη φροντίδας προς τους άλλους.
Είναι ένας τρόπος να πούμε: «Σε βλέπω, σε υπολογίζω, μπορείς να με εμπιστεύεσαι.»

 Η οργάνωση ως μονοπάτι αυτοπραγμάτωσης

Όταν βάζουμε τάξη στην καθημερινότητά μας, παίρνουμε πίσω τον έλεγχο της ζωής μας.
Κάθε μικρό αποτέλεσμα ενισχύει την αυτοπεποίθησή μας, μας θυμίζει πως «μπορώ να τα καταφέρω».
Και τότε, η οργάνωση παύει να είναι απλώς εργαλείο,

γίνεται μονοπάτι προσωπικής εξέλιξης.

Η συνέπεια χτίζει εμπιστοσύνη,
η δράση φέρνει αποτελέσματα,
κι αυτά οδηγούν στη θετική εικόνα εαυτού και στην αίσθηση ολοκλήρωσης.

 Ένα μήνυμα για τον εαυτό μας

Η οργάνωση δεν είναι φυλακή είναι ελευθερία.
Δεν είναι ένα άκαμπτο πλαίσιο, αλλά μια στάση ζωής.
Ξεκινά με αποδοχή, συνεχίζει με μικρά βήματα και οδηγεί στην ισορροπία.

Κάθε μέρα, κάθε μικρή πράξη, είναι ένα μήνυμα προς τον εαυτό μας:
«Προχωρώ, κάνω χώρο για μένα, δημιουργώ τη ζωή που θέλω.»

Η οργάνωση είναι ο τρόπος να μετατρέπουμε τα όνειρα σε πράξεις και την πρόθεση σε ζωή.

 

Μαρία Φιλιππακοπούλου

Προσωποκεντρική Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας