Όταν ο Άνθρωπος Νιώθει Ασφαλής, Ανθίζει – Η Ψυχολογική Ασφάλεια στον Εργασιακό Χώρο

«Όταν ο Άνθρωπος Νιώθει Ασφαλής, Ανθίζει – Η Ψυχολογική Ασφάλεια στον Εργασιακό Χώρο»

Όταν ο άνθρωπος νιώθει ασφαλής, μπορεί να μάθει, να εκφραστεί και να ανθίσει.

Για να υπάρξει ένα πραγματικά υγιές και δημιουργικό εργασιακό περιβάλλον, χρειάζεται να καλλιεργηθεί η ψυχολογική ασφάλεια.
Αυτό σημαίνει να υπάρχει χώρος για ειλικρίνεια, αυθεντικότητα και αποδοχή. Να μπορούν να αναγνωρίζονται και να αντιμετωπίζονται ανοιχτά οι δυσκολίες και οι προβληματικές συμπεριφορές, χωρίς φόβο ή ενοχή. Και πάνω απ’ όλα, να θεωρείται αυτονόητο πως κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός  και αυτή η διαφορετικότητα είναι ξεκάθαρα πηγή δύναμης, όχι σύγκρουσης.

Αν και συχνά ο όρος «ψυχολογική ασφάλεια» παραπέμπει στην προστασία της ψυχικής υγείας, στην πραγματικότητα είναι κάτι πολύ ευρύτερο.
Αφορά τη δυνατότητα κάθε εργαζομένου να νιώθει πως ανήκει, πως μπορεί να εκφράζεται ελεύθερα, να κάνει λάθη, να ρισκάρει και να μαθαίνει χωρίς φόβο απόρριψης ή γελοιοποίησης.
Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια βασική προϋπόθεση ώστε ο άνθρωπος να εξελίσσεται μέσα σε μια ομάδα, να συμμετέχει ουσιαστικά και να ανθίζει επαγγελματικά και προσωπικά.

Όταν υπάρχει ή απουσιάζει η ψυχολογική ασφάλεια

Όλοι έχουμε βιώσει περιβάλλοντα στα οποία νιώθουμε ότι μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας. Εκεί όπου η συνεργασία ρέει, η επικοινωνία είναι ζωντανή και η δημιουργικότητα βρίσκει χώρο να εκφραστεί. Σε τέτοιες ομάδες, μπορούμε να εκφράσουμε τις ανησυχίες μας, να παραδεχτούμε λάθη, να ζητήσουμε βοήθεια ή να προτείνουμε νέες ιδέες χωρίς φόβο. Η συνεισφορά μας αναγνωρίζεται, και νιώθουμε ασφαλείς να δοκιμάσουμε κάτι καινούριο, να πάρουμε ρίσκο, να μάθουμε μέσα από την εμπειρία.

Αντίθετα, σε περιβάλλοντα όπου η ψυχολογική ασφάλεια είναι χαμηλή, κάθε επικοινωνία μοιάζει δύσκολη. Οι εργαζόμενοι φοβούνται μήπως παρεξηγηθούν, διστάζουν να εκφραστούν ή να αναγνωρίσουν λάθη. Το αποτέλεσμα είναι ένα κλίμα αβεβαιότητας και αμυντικότητας, όπου η εξέλιξη και η καινοτομία μπλοκάρουν.

Η ψυχολογική ασφάλεια είναι, λοιπόν, το θεμέλιο που επιτρέπει στις ομάδες να λειτουργούν με εμπιστοσύνη, θάρρος και αυθεντικότητα.

Η σημασία της ψυχολογικής ασφάλειας

Σε οργανισμούς όπου τα μέλη μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα και συναισθηματικά, χωρίς φόβο κριτικής, παρατηρείται σημαντική βελτίωση στην ομαδικότητα, τη δημιουργικότητα και την αποδοτικότητα.
Η ψυχολογική ασφάλεια δεν είναι πολυτέλεια είναι απαραίτητη συνθήκη για κάθε σύγχρονο εργασιακό περιβάλλον που θέλει να προοδεύει και να προσαρμόζεται.

Οι οργανισμοί που επενδύουν σε αυτήν, γίνονται πιο ισχυροί και καινοτόμοι. Δημιουργούν χώρους όπου οι άνθρωποι αισθάνονται σεβαστοί, ακουστοί και προσανατολισμένοι στην ανάπτυξη, προσωπική και συλλογική.

Γιατί μας αφορά τόσο στο «εδώ και τώρα»

Η σημερινή εποχή χαρακτηρίζεται από ταχύτητα, πολυπλοκότητα και συνεχείς αλλαγές. Οι οργανισμοί μοιάζουν με ζωντανούς οργανισμούς που εξελίσσονται, και στο επίκεντρό τους βρίσκεται ο άνθρωπος.
Η γνώση και η εμπειρία είναι σημαντικές, αλλά από μόνες τους δεν επαρκούν.
Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι το πώς κάθε μέλος μιας ομάδας μοιράζεται τη γνώση του, πώς συνεργάζεται, πώς ακούει και πώς συμβάλλει στη συλλογική εξέλιξη.

Όταν υπάρχει ελευθερία έκφρασης και εμπιστοσύνη, οι άνθρωποι πειραματίζονται, τολμούν, και έτσι γεννιέται η καινοτομία το κοινό βήμα προς την επιτυχία.

Τρόποι ενίσχυσης της ψυχολογικής ασφάλειας σε μια ομάδα

Η ψυχολογική ασφάλεια δεν χτίζεται αυτόματα, καλλιεργείται μέσα από καθημερινές στάσεις, συμπεριφορές και αξίες.

  1. Μείωση της απόστασης εξουσίας
    Η ύπαρξη ιεραρχίας δεν σημαίνει επιβολή. Όταν τα μέλη μιας ομάδας νιώθουν πως μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα, χωρίς φόβο για τη θέση τους, η συνεργασία γίνεται πιο ισότιμη και ουσιαστική.
  2. Δημιουργία κοινών αξιών και κανόνων
    Οι «νόρμες» της ομάδας οι κοινά αποδεκτές συμπεριφορές αποτελούν οδηγό. Η ενεργητική ακρόαση, ο σεβασμός και η αίσθηση ότι κάθε άποψη έχει αξία, είναι τα θεμέλια μιας ασφαλούς ομάδας.
  3. Ανοιχτή επικοινωνία και ενσυναίσθηση
    Όταν οι άνθρωποι νιώθουν ότι ακούγονται πραγματικά, εκφράζονται με αυθεντικότητα. Η ενσυναίσθηση και η αμοιβαία κατανόηση επιτρέπουν τη δημιουργία μιας κουλτούρας όπου οι ιδέες μοιράζονται χωρίς φόβο. Η επιβράβευση τέτοιων συμπεριφορών ενισχύει αυτή τη δυναμική.
  4. Ενθάρρυνση του πειραματισμού
    Οι ομάδες που αντιμετωπίζουν τα λάθη ως ευκαιρίες μάθησης είναι εκείνες που εξελίσσονται. Η ανασκόπηση του παρελθόντος και ο στοχασμός πάνω σε ό,τι πήγε «στραβά» βοηθούν να χαραχθεί ένας πιο συνειδητός και δημιουργικός δρόμος για το μέλλον.
  5. Ανατροφοδότηση με πρόθεση βελτίωσης
    Η ανατροφοδότηση είναι δώρο, όχι επίκριση. Όταν δίνεται με σεβασμό και πρόθεση υποστήριξης, καλλιεργεί εμπιστοσύνη και ωθεί την προσωπική ανάπτυξη.

Για να υπάρξει ισχυρό κλίμα ψυχολογικής ασφάλειας, χρειάζεται να αντιμετωπίζονται ανοιχτά οι προβληματικές συμπεριφορές και να υπάρχει αποδοχή της διαφορετικότητας των μελών.
Κάθε άτομο κουβαλά διαφορετικές εμπειρίες, αντιλήψεις και τρόπους αντίληψης. Η αναγνώριση αυτής της ποικιλομορφίας είναι απαραίτητη για τη συνοχή και την υγεία της ομάδας.

Κλειδί σε όλη τη διαδικασία είναι η αποδοχή των ανθρώπινων λαθών. Τα λάθη δεν είναι αποτυχίες· είναι ευκαιρίες μάθησης και ανάπτυξης. Μέσα από αυτά, οι άνθρωποι χτίζουν εμπιστοσύνη και ανθεκτικότητα.

Ποιος έχει την ευθύνη;

Η ευθύνη για την ψυχολογική ασφάλεια δεν ανήκει αποκλειστικά στα ηγετικά στελέχη αν και ο ρόλος τους είναι καθοριστικός.
Η ψυχολογική ασφάλεια είναι ευθύνη όλων.
Κάθε μέλος μιας ομάδας καλείται να συμβάλει ενεργά, μέσα από τη δική του στάση και αυτογνωσία.

Αξίζει να αναρωτηθούμε:

  • Πόσο γνωρίζω τον εαυτό μου και τα όριά μου;
  • Πόσο επιτρέπω στον εαυτό μου να ακούσει πραγματικά τους άλλους;
  • Ζητώ βοήθεια όταν τη χρειάζομαι και προσφέρω βοήθεια όταν μπορώ;
  • Πώς δίνω και πώς λαμβάνω ανατροφοδότηση; Με πρόθεση να στηρίξω ή να αποδείξω;

Κάθε οργανισμός είναι ένα σύνολο αλληλεξαρτώμενων μερών. Όταν ένας άνθρωπος λειτουργεί με αυθεντικότητα, ενσυναίσθηση και ειλικρίνεια, ολόκληρη η ομάδα ωφελείται.

Συμπέρασμα

Η ψυχολογική ασφάλεια δεν είναι απλώς μια θεωρητική έννοια. Είναι η βάση πάνω στην οποία ο άνθρωπος μπορεί να σταθεί ολόκληρος  να τολμήσει, να μάθει, να συνδεθεί και να εξελιχθεί.
Όταν υπάρχει, οι άνθρωποι δεν φοβούνται να δείξουν ποιοι είναι. Και μέσα από αυτή τη γνησιότητα, γεννιέται η εμπιστοσύνη, η δημιουργία και η αληθινή συνεργασία.

Η ψυχολογική ασφάλεια είναι, τελικά, μια κοινή ευθύνη. Και είναι ο δρόμος προς έναν κόσμο εργασίας πιο ανθρώπινο, πιο ουσιαστικό και πιο ζωντανό.

 

Μαρία Φιλιππακοπούλου

Προσωποκεντρική Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Δεν μπορείτε να αντιγράψετε το περιεχόμενο αυτής της σελίδας